خواستند در اختلاف بين افغانان و پادگان قشم پادرميانى كنند . نايب التجار يلمورلان در 8 مه به قشم گسيل شد تا محرمانه آنجا را مطابق شرايطى كه روى كاغذ آمده و توسط باروخان و هافرمن مهر و امضاء شده بود ، تسليم كند . اگر پادگان با اين شرايط موافقت مىنمود مىتوانست در ايمنى زندگى كند چون واك حمايت از پرچم و نگهبانان پادگان را به عهده گرفته بود و احتمالا باروخان با اين مسأله مخالفتى نشان نمىداد . در 6 سپتامبر 1729 كه مدير جديد واك ليندرت ده كلين « 40 » سرانجام از بصره آمد و زمام امور واك را در ايران به دست گرفت . هرمزيان كه از حملهء هلنديان هراسناك شده بودند نامه‌هائى به او نوشته اظهار دوستى و بيعت نمودند و نيز دربارهء رويدادهائى كه از آغاز سال در هرمز رخ داده بود توضيح دادند . اما ده كلين نمىخواست دست به كارى بزند و طبق تصميم شورا منتظر دستورهاى آمستردام و باتاويا بود و مايل نبود كه ماجراى تازه‌اى بيافريند . او به هرمزيان پاسخ‌هاى دوستانه و خنثائى داد بى آنكه دربارهء هيچيك از نكات نامه‌هايشان تعهدى پذيرفته باشد و بدينسان دست واك را آزاد گذاشت . در اين زمان بوى تغيير حتى در بندرعباس نيز به مشام مىرسيد و رويدادهايى كه از اين پس رخ مىدهد به فصل ديگرى از تاريخ ايران تعلق دارد . پايان

--> ( 40 ) - Leendert decleen